Inspiriĝo por la sekva ĉapitro

Etikedoj

, , , , , , , , , , , ,

Kompreneble mi nur ŝercis en mia antaŭa blogero. La IJF estis unu el la plej malbonaj E-renkontiĝoj de mia vivo, kaj la nomo de mia blogo supozeble neniam ŝanĝos de la ĝenerala kritikado al plenaj laŭdoj de la movado. Estas sufiĉe da retejoj kaj homoj kiuj volonte faras tion. Tamen, malgraŭ tio, ke mi jam preskaŭ komencas alkutimiĝi al vere malbone organizitaj renkontiĝoj, mi volas komenci kun la laŭdoj de la semajneto en Pesaro, Italio.

Kiam ankoraŭ la organizantoj ne estis lacaj, streĉitaj (komence de la renkontiĝo) ili atentis pri tio, ke partoprenantoj ne sidu sole kaj parigis homojn ĉe la tabloj aŭ petis homojn sidi kune kaj ŝanĝis la tablojn por povi tion fari. Tio estis eble la unuajn du tagojn, sed mi tamen ŝatis, ke almenaŭ tiam ili provis fari ion por la etoso.

Due, aspektis tiel, ke la diversaj generacioj de la italoj bone kunlaboras, aŭ almenaŭ la pli maljunaj movaduloj (ne mal)helpas al la junuloj pri la varbado por la IJF. La loka klubo de Torino (urbo for de Pesaro) ankaŭ multe helpis al la organizantoj subtenante la aranĝon ankaŭ per teĥnikaĵoj. La kontrasto kun nia semajnfino en JER estas granda, kie mi aŭdis de maljunulo en Hungario, ke en la pasintaj tri jaroj mi neniel kontribuis al la hungara movado. (Koran dankon, Szilvási, kaj nun forfikiĝu, dankon. Tio estus helpema sinteno de vi.)

Trie, IJF ne sekrete okazis en la urbo, sed estis prezentado de Esperanto al la urbanoj ĉe la urbodomo en la itala, kaj ĝenerale mi vidis sufiĉe multe da afiŝoj en la urbocentro varbante por tio, gratulojn.

Kaj nun post mia strebo trovi la pozitivajn aferojn venu nur kelkaj de fuŝoj, ĉar mi ne volas troe humiligi la organizantojn. Ĉiukaze mi ne plu partoprenos la aranĝon (ĉi foje mi estis senpage pro la ŝanĝo inter IEJ kaj HEJ – la kontrakto finiĝis per mia partopreno, mi persone dubas ĉu renovigi ĝin, sed feliĉe tio ne estos mia decido). Do mi provos koncize.

Estis vere malbona ideo fari tiom grandan paralelan trejnadon kun la programo por multe da homoj (dum la tuta semajno), ĉar poste neniel sukcesis kunigi la homojn de la trejnado kaj la averaĝajn partoprenantojn. La organizantoj elektis vesperajn programojn, kiujn ili mem ne vere ŝatas, do preskaŭ neniam partoprenis. Kaj ni ne konfuzu tion kun ili estante tre okupataj organizante ion alian intertempe. Ne tiel aspektis. Babiladis meze de la ejo kun aliaj italoj. Kio okazintus sen la preskaŭ senpaga trejnado? Ni estintus vere malmulte. (Aspektis tiel, ke la trejnado mem multe pli gravis ol la renkontiĝo. Tio vere ne funkcias. Homoj organizu aparte la trejnadojn, se ili estas tiom longdaŭraj, la du kune simple ne funkcias – ankaŭ propra sperto, vere neniam plu.)

Mallonge pri la ekskursoj: se vi havas pli ol 40 homojn vi mendu apartan buson kaj ne uzu lokajn busojn por transporti la homojn. Pro la timo, ke la homoj ne aperos por la ekiro ne diru al ili 1 kaj kvaron horon pli frue aperi. Homoj estas plenkreskuloj. Se maltrafas la buson estas ilia propra kulpo. Sufiĉas 20 minutojn pli frue renkontiĝi por fari komunan foton kaj grupiĝi. Sed tio solveblas bone kun aparta buso. Ĉu ne?

La programo estis ĝenerale katastrofo, kaj mi ne komprenas kial havi temon (migrado – ĉu iu rimarkis, ke la evento havis temon krom trejando por trejni trejnistojn?), se nur tri aferoj okazas rilate al ĝi kaj krom tio, kion ajn la partoprenantoj ofertas. La prelegejo mem estis malvarmega, homoj partoprenis malplinombre ĉar ĉio estis en malvarma ĉambro. Ĝenerale aspektis tiel, ke la organizantoj faris programon, kiun mem ne vere partoprenus, kaj ne volonte varbis por ili ĉiukaze. Laŭte babili ekstere kiam estas koncerto ene kun eble 10 partoprenantoj estis vere nekredebla sperto vidi per miaj propraj okuloj, ke tio povas okazi dum IJF. Kie estas la kreivo de la antaŭaj organizantoj? Vere ne indis reviziti post 14 jaroj Italion pro la IJF. La lando kompreneble belegas, sed mi povus viziti laŭ deziro, ne pro tiu evento.

Sed kompreneble kio pleje ŝokis min estis kiom malĝentilega estas la kunordiganto. Ni provis pagi nian kotizon kvar (!) foje kaj du foje estis klare ignoritaj. Rigardante nin kaj poste komencante pli laŭte paroli itale al iu alia homo, turnante sian dorson al ni sen diri ion ajn. Min ne tro interesis, ke ni povis vidi la organizantojn klare kverelegi, mi komprenis nenion. Unue ni pensis, ke estas iu ŝerco, sed poste kiam oni devis apartigi la du kverelantojn (plurfoje dum la semajno) tamen tio estis tro. Mi jam ankaŭ kverelis antaŭ partoprenantoj, sed tio estis antaŭ proksimume 10 jaroj. Prefere ne faru, se eblas eviti. Por tio vi havas organizantejon (tio estis centre de la ejo, do teĥnike ili ja kverelis en la organizantejo, maloportune pro la loko). Aliajn stultajn detalojn mi ne skribos sendependaj aferoj kiel aĉa manĝaĵo, bona vetero estas sufiĉe hazardaj, sed do vi povas imagi la ĝeneralan etoson. Rezume, mi vere volis, ke la semajno finiĝu kaj mi povu iri hejmen.

La semajnfino poste pasis en JER, kiu estis bonetosa kaj plenlabora por mi. La sunbrila kanuumado, multe da babilado, ludoj (kaj mia koktelejo😉 ) rezultis tre ĉarman tempon apud la lago Velencei. La novuloj tre bonfartis, kaj tio vere gravas por mi. Sed mi simple tiom lacis, ke ĝojis, ke tio ankaŭ finfine pasis. Nun mi devos koncentriĝi al mia sekva ĉapitro de E-vivo, kio temas pri miaj spertoj en la mondo de organizado. Estos strange la somero sen IJS. Teorie mi multe organizos. Praktike mi iros nenien dum la somero por E-umi. Kiel mi vidis post tiuj du eventoj… Gvidlinioj klare bezonatas en la junulara E-movado.

SĈNK – ŝanĝo al SĈNL

Post la bonega semajno en la IJF, mi decidis ŝanĝi la temon de mia blogo. Tro da homoj diris al mi persone en Pesaro (Italio) kaj antaŭe rete, ke la stilo de mia blogo estas tro akra, kaj tiel mi tute ne helpas la movadon, kiu ĉiam estis mia originala celo. Aŭdante la voĉojn de la homoj mi decidis ekde nun ŝanĝi la titolon de mia blogo: SĈNL – Stela ĉiam nur laŭdas.

Por vidi la pozitivecon en la E-vivo kaj okupiĝi nur kun la atingoj, rezultoj kaj ĝojoj de la movado mi decidis dediĉi mian tutan tempon skribante pri TEJO kaj laŭdi la agadon de nia forta E-movado kaj la aktivuloj en ĝi. Longe vivu la movado!

 

Kiel partoprenanto

Morgaŭ matene mi forflugos al Italio kaj partoprenos la IJF-on. La junularan festivalon de la italoj (evidente, tial mi flugas al Italio), kiun mi fakte ne partoprenis ekde 2002. Tio signifas, ke antaŭ 14 jaroj mi decidis, ke tiu renkontiĝo estas tio malbone organizita, ke mi vere neniam plu volas ĉeesti ĝin. Vere la prezo ne meritas plian partoprenon, sed jes, Italio. Mi scias, ke tute konscias, ke la lando mem allogas homojn multe  pli (sen konkurso kun aliaj eventoj, kaj dumpaske kun ĝenerale almenaŭ kelkaj feritagoj ankaŭ helpas) ol ekzemple bone organizita hungara renkontiĝo. Tio estas fakto, kaj jes laŭ miaj normoj maljusta afero. Sed momente miaj normoj ne gravas. (Estis eta abismo en la partoprenantaro ankaŭ ĉe la italoj, sed intertempe alia organiza teamo rekontruis la nivelon al io pli bona – tion diris amikoj al mi.)

Kial mi partoprenas tamen post preskaŭ la duono de mia ĝisnuna vivo? Estas simple. Mi subite aliĝis, ĉar mi volis partopreni. La JES estis ŝoko. La teamo de HEJ ankoraŭ neniam estis en tiom kvazaŭ senespera, lacega stato kiel nun, ekde kiam ni laboras kune (komenco de 2013). Estas ankaŭ la kialo, ke IJS ne okazos ĉi jare. Kutime oni varbas por la IJS dum la IJF. Kiom strange, ke ĉi foje ne estos varbado! (Tamen por la JER, kiu komenciĝos poste, jes.) Ni ne organizos IJS-on, ĉar Esperantujo aspektas nigra nuntempe. La daŭra agresema minaco kaj post niaj ĝentilaj respondoj por komuna bono (kaj prefere komuna decido), la ĉikonado de la slovaka-ĉeha teamo estis tro. La peto? Nia aranĝo ne estu samtempe kun la UK. Anstataŭ paca negocado ni ricevis malĝentilecon, intencan fuŝadon de nia baloto en facebook, pluraj membroj de la organizantoj arogantajn mesaĝojn de pluraj homoj ktp. Fakte ne temis pri la UK, temis pri post la IJK. Sed pro strategiaj kialoj la IJK ja estos antaŭ la UK. Kio estas komplete la kontraŭo de la tradicio. Senteble malamikemo kontraŭ la hungaraj organizantoj videblis en la klara foresto de pluraj kutimaj partoprenantoj de la JES ankaŭ. Sed pri tio mi pli detale eble skribu poste. Estas vere ŝoke (mi ne konas alian vorton por paroli pri tio) observi kaj fakte ne nur observi, ĉar subite oni estas preskaŭ meze de tiu batalo, ke kiom aĉe Esperantistoj (aŭ tiel nomataj Esperantistoj) kapablas fiagi unu kontraŭ la alia por sia propra persona gajno. Ne por la movado, nur ŝajnigante, ke estas por ĝi. Mi vidas, ke homoj ne volas kunlabori (khm, GEJ kaj PEJ? Rivalaj E-kluboj en sama urbo? Pluraj E-asocioj en la sama lando? UEA kaj SAT?) por/kaj ekzerci la esencan uzadon de la lingvo. Tio estas laŭ mi, ke oni pace komuniku por ekkoni unu la alian por havi novan nivelon de kompren(em)o kaj eventuale vera kredo je paco en la homaro. Sonas tre idealisme, sed tamen, kiam oni seriozas pri tio, aŭ simple konscias, ke tio povus esti la rezulto de la uzado de Esperanto tiam laŭ mi magio okazas.

Mi volas partopreni. Kiom simple! Mi ne partoprenis semajnan eventon ekde FESTO en 2012. Nun mi estos la ŝanĝpersono por la hungara teamo. Nia kontrakto finiĝas per tiu ĉi IJF kaj eventuale, se ni reorganizos IJS-on, ni povos rekomenci la partneradon. Sed momente mi plene komprenas, ke la teamo ne volas okazigi ĝin. Parte mi kulpas pro mia envolviĝo en JES (ne, fakte tio povintus tute bone helpi, sed la risko estis plej granda por ni. Mi ja skribis pri tio antaŭe). Ni atendu ĝis la mez-eŭropeaj semajnoj en 2016 estas for’ kaj povos poste espereble trankvile labori. Mi volas skribi pli pri tiu tendenco en (eŭropa?) Esperantujo, ĉar ĝi vere maltrankviligas min. Mi ne scias ĉu vi ankaŭ rimarkis ion? Aŭ nur mi estas nuntempe tiom pesimisma? Io vere ne estas en ordo laŭ mi, kaj mi p(r)ovos tion pli observi en Italio, kiam mi finfine estos simpla partoprenanto, (kiu tamen kontribuos dufoje al la programo). Ni vidu.

 

La (preskaŭ) senlima idealisto

Etikedoj

, , , , , , , ,

 

Relegante la antaŭan parton pri la JES kaj antaŭ la daŭrigo eble mi paŭzu kaj aldonu tiun parton de la organizado kial JES bonis por la HEJ.

  • Io alia: organizi vintran eventon, silvestran eĉ! en Hungario estas defio.

Nenio alia venas al mia kapo. Sufiĉe bedaŭrinda afero estas tio. La tempo estas vere maloportuna de la JES, ĉiu studento scias tion. Ekzamenoj estas aŭ tuj antaŭ aŭ tuj post la nova jaro. La hungaroj nuntempe ekzameniĝas kaj finas sian unuan semestron de la universitata jaro. Mi skribis mian lastan 12-paĝan hejmtaskon la 23-an de decembro, nokte finis ĝin. Poste kristnasko, rapida ripozo (?) kaj daŭrigo de la organizado, antaŭpreparado la 26-an kaj rapide foriris al tempo.

Eble estas pli bone nur por havi la plenan bildon, se mi ankoraŭ iomete revenas al la analizado de mia personeco, por povi klarigi pliajn aferojn pri mia sinteno. Mi ne vere volonte faras tiun detalan priskribadon, sed unu foje eblas tion elteni por la sankta celo. Ke vi komprenu kiel mi pensas. Venu la pozitivaj kaj poste la negativaj partoj de la INFJ-oj (estas mia personectipo).

  • Kreiva: uzas kreivon por solvi defion, ĉefe personajn, bonajn konsilojn donas.
  • Klarvida: vidas malhonestecon kaj manipuladon de homoj. INFJ-oj vidas kiel homoj kaj eventoj estas konektitaj kaj uzas tion por vidi la kernon de problemoj kaj defioj.
  • Inspira kaj konvinkema: povas inspire paroli al homoj kiuj havas la enan idealismon kiel ili. Povas bone publike paroli, gvidi diskutojn fiere parolante pri siaj temoj.
  • Decidema: La supraj kune montras, ke INFJ-oj havas tiun forton kaj volon kiuj bezonatas gvidi projekton de komenco ĝis la fino kun siaj kompleksaj detaloj. Ne nur kiel la aferoj devus teorie esti, sed fakte faras la taskojn, vidas kiel solvi ilin.
  • Determina kaj pasia: Se INFJ-oj pensas, ke io estas grava, tiam ili iras por la celo kun la plej granda energio kiel eble. Tiu kutime surprizas homojn ĉirkaŭ si, INFJ-oj estas tiuj, kiuj faros skandalon, se bezonatas, io – kion multe da homoj ne kapablas akcepti, sed tiu speca pasio por la elektita celo estas mezpunkto de sia personeco.
  • Altruisma: tiuj pozitivaĵoj estas uzataj por bonaj kaŭzoj. Por la forta sento, ke tiuj celoj bonas por la societo, ne por si mem, sed por plibonigi la mondon.

Sonas vere finvenkisme, ĉu ne? Sed mi vere estas tia. Mi pensas, ke mi plurfoje skribis pri tio: organizado estas kreiva laboro, kaj tio estas la interesa parto de ĝi. Tial indas homojn inviti al la organiza teamo, havi preta la administrajn partojn de ĝi kaj interkonsenti, profunde kompreni la bazajn ideojn por povi eksalti de tie. Neniam estas sufiĉe freneza ideo, kiun iel fajnigite ne eblus fari. Sed mi supozas, ke tiun ĝojon multege da homoj ne konas, eĉ tiuj ne, kiuj jam partoprenis en pluraj teamoj aŭ eventoj, ĉar ili blokiĝas je la nivelo de bazaĵoj. Mi elkore bedaŭras ilin, kaj esperas, ke ili iam lernos ĝui la proceson organizi. La kreaivan parton de ĝi. Nun, ke mi skribas pri tio, mi tute emus ekkomenci ion novan. Fakte, mi faros ion tute novan, kion mi dediĉos al la junuloj de Esperantujo, sed specife al tiuj, kiujn ĉiu devas koni: supozeble vi jam konas ilin: Tobiasz (aŭ Tóbi) kaj Vera. Ili estas nur 17-18 jaraj kaj siaj talentoj estas vere sendubaj. Sed pri la projekto mi skribos poste, iam, kiam mi jam komencos ekfari ĝin. La strukturo jam pli malpli pretas. Venu nun la negativaĵoj de mia personectipo.

  • Trosentema: se iu kritikas la INFJ-oj, la respondo estos tre forta. Malŝategas konfliktojn kaj kritikojn. Se vi volas certiĝi pri dolorigi INFJ-on tiam estu nekomprenema pri siaj motivoj kaj vi 100%-e sukcesos.
  • Terure privata: prezentas sin kiel la plena ideo. Ne parolas pri sia persona vivo, nek vere al siaj amikoj.
  • Perfektema: laŭ tio eblas paroli pri la INFJ-oj, kiel sintenas kaj laboras pri kaj por siaj ideoj kaj celoj. Perfektemo estas ofte bona kvalito, sed tamen ne ĉiam, kaj tio havas siajn grandajn problemojn.
  • Bezonas celon: ne volas administri, okupiĝi pri strukturaĵoj, ĉar ja estas klaraj paŝoj bezonataj ĝis la celo, do tediĝas de tiaj ĉiutagaj aferoj.
  • Povas rapide forbruliĝi: pasio bruligas kaj la fermeco al la mondo ne vere helpas por malstreĉiĝi, do bezonas mem trovi balancon inter laboro kaj vivo.

INFJ-oj estas tre privataj kaj pro tio ofte konsiderataj kiel enigmaj personoj: ne vere parolas pri siaj pensoj kaj sentoj sen senti komforta pri la situacio. Sed samtempe kapablas tre klare kaj rapide vidi la mensogojn kaj facadojn de aliaj personoj. Ne estante seriozaj amikoj kun tiuj, kiuj ne havas la samajn celojn kiel INFJ.

Tiu tipa profunda analizo de mia propra personeco estas tiom forta kaj akurata, ke estas malfacile fari la tradukon sen pensi pri pluraj ekzemploj por ĉiuj ecoj en mia vivo. Sed do mi vere ne volas plu paroli pri mem (mi ja faras tra mia laboro), nur komprenigi kiel eble plej bone la situacion de la tuta organizado el mia vidpunkto.

Mallonge eble mi rezumu la aferon: se mi estas la kunordiganto, mi kapablas kaj ne timas decidi. Tio ja esta kerna afero. Ne volas fari ĉiam la samon, ĉar tio estas damne enuiga. Bezonas kaj serĉas la celon de la evento. Kiun mi ĝis nun ne sukcesis trovi por la JES, krom tio, ke ĝi estas silvestre, kaj ne estu vintra IJS. (Ĝi estas german-pola, sed ne vere, aktivula kaj kunlabora, sed ne vere.) Mi amegas labori kun kreivaj homoj kun kiuj la ideoj simple flugas en la aero, kiuj volonte kunpensas kun mi, kaj kiuj volas la bonon de la evento kaj la partoprenantoj en ĝi. Se mi devas labori kun homoj, kiuj diras “fek al partoprenantoj” (bedaŭrinde tio okazis) mi simple disfalas. Estas volontula laboro, do mi ne povas forĵeti ĉiujn detruajn homojn, kaj tio mortigas min de ene. Se vi mensogas al mi, mi scias. Se vi ne scias aŭ pretendas forgesi kion ni priparolis – mi memoras kaj ne vere pardonas vin. Se mi ne mencias, ke mi scias, ke vi ne faris vian laboron, tio ne signifas, ke mi ne rememoras. Nur por la paco mi aŭ faros la laboron anstataŭ vi aŭ solvos iel aliel la problemojn kaj taskojn. Se vi perfidas min tiam vi estas morta por mi en la organiza teamo. Mi ne faros skandalon, se ne bezonatas. Se mi metas guglo-formon en la reto ĉar la promesita aliĝilo ne pretas eĉ post tri monatoj (sed ĝi estas preta de pluraj semajnoj… do kie eblas testi? kial ne funkcias? – nenia respondo), tiam mi havas celon: ke ĝi estu preta. Se vi laboras kun pasio kaj volas ion elstaran fari, mi estas la plej ĝoja, kaj dum sekundoj havos dudek ideojn por kiel fari kaj kion fari ekzemple dum la silvestra balo. Mi neniam forprenos vian entuziasmon, eĉ se vi havas komence klare malbonajn ideojn aŭ vi eraras. Jes, mi estas perfektema kaj mi volas, ke ni havu altan nivelon de kion ajn ni faras. Mi vere kredas, ke aliel ne indas labori. Havu damne stilon, volu bonkvalite labori, se la celo estas komuna. Se ne, tiam kial vi laboras kun mi? Vi supozeble devas. Mi bedaŭras vin. Mi malŝatas kritikon, sed kiu ŝatas? Se mi ricevas kritikon mi scias ĉu ĝi estas pro mi aŭ pro mia laboro. Se ĝi ne validas, mi ne akceptas ĝin. Mi rapide forbruliĝas, do, ne tiom rapide, sed post iom da tempo jes. Mi ankaŭ bezonas la pozitivajn reagojn kelkfoje, kaj vidi, ke havas sencon, kion mi faras. Tial mi forlasis la teamon en aprilo kaj pro altruismo revenis en aŭgusto.

Estu nur tiom pri mi. Estas vere tro, sed kion fari. Daŭrigos kun detaloj kaj faktoj de la organizado kaj kial la tuta afero havis tiom multe da problemoj, ke mi taksas ĝin kiel fiaska projekto malgraŭ la klare bona etoso kaj ke mi persone ŝatis la eventon.

Organizado ne estas demokratio

Etikedoj

, , , , , , , , ,

Mi skribis antaŭ semajno post la fino de la evento, kaj mi pensas, ke mi daŭre vidas la rezulton de la JES same kiel tiam. Eble mi bezonas iom pli klarigi mian fortan analizon pri la organizado, ĉar ja estas granda kaj longa historio malantaŭ mia malĝojo pro la JES.

Ne miskomprenu min: la evento estis etosplena, amuza, la homoj bonfartis, ne okazis grandaj eraroj, malsanulejaj akcidentoj aŭ skandaloj, ĝi vere estis tre bona evento, kiun mi ŝatis. Sed, kompreneble estas sed: rilate al tio, kion ni originale priparolis, kaj kio estis la celo por helpi (!!) la JES, kaj do la polojn kaj la germanojn tio tute ne realiĝis. Eĉ ne parte. Tion mi bezonos poste ankoraŭ detaligi, ĉar nun sonas vere misterie pri kio mi parolas.

Eble mi komencu per tio, ke pluraj teamanoj diris al mi alvenante al la fino de JES: “fakte, Stela, mi eĉ ne vere komprenas/scias kiel vi laboras, kaj pri kio vi pensas”. Ne ili estis la unuaj homoj, kiuj diras tion al mi. Mi pensas, ke la plej granda diferenco inter tiuj homoj, kun kiuj mi bone kapablas kunlabori kaj tiuj, kun kiuj ne estas la stato de fido. Ĉar la afero estas kune en mia kapo. Nur tiuj homoj komprenas tion, kiuj konas min de pluraj jaroj (prefere pli ol 10). Mian idealismon estas malfacile kompreni, estas pli facile senti. Aŭ simple vidi la rezulton de mia laboro (= de mia idealismo). Do, tio signifas, ke ĝenerale malgraŭ tio, ke mi vere bone kapablas klarigi aferojn, ekzemple anglajn gramatikaĵojn al miaj lernantoj, aŭ politikan sistemon kaj ĝian reciprokan efikon sur la genraj rilatoj en Hungario, mi estas preskaŭ senhelpa kaj malebla, se mi devas klarigi detale kial mi petas ion. Fidu min, ĝi funkcios, vi vidos. Se vi ne komprenas kion vi devas fari, simple diru, mi helpos. Se vi ne fidas min, ke tio, kion mi petas estas grava kaj vi simple ne faras ĝin, ĉar vi ne taksas ĝin bezonata tiam ni ne vere povos bone kunlabori. Kiam gravas tio? Tiam, kiam mi estas la ĉefo. Ĉar organizado ne estas demokratio. Estus bonege, se ĝi estus, kaj tio signifus, ke la respondeco, gajno kaj laboro bele disdividiĝas inter la membroj de la teamo, sed se ion mi komprenas en la vivo, tio estas malegaleco kaj ĝia rekonado. En tiu ĉi JES la hungara teamo aŭ ni diru tiel HEJ estis en la plej malgajna pozicio kiel eble kaj tion mi devis rekompenci laŭ miaj kapabloj.

Kial ne bonis la afero por HEJ? Se JES fuŝas, do estas pro tio:

  • ĉar estas en Hungario,
  • ĉar la hungaroj kunorganizis ĝin,
  • ĉar la hungaroj ŝtelis la eventon de la germanoj,
  • ili jam havas IJS-on kaj JER, kompreneble ili ne kapablas trian renkontiĝon organizi en unu jaro.
  • ili kapablas organizi nur someran eventon, tiu JES estos kvazaŭ vintra IJS, ne JES.

Kial bonis por GEJ?

  • ĉar ili ne organizis, do ne havas respondecon,
  • ĉar se la hungaroj fuŝas, do povas diri: sekvan jaron, ni faros pli bone en nia lando.
  • ĉiukaze JES jam estas malbona solvo, ĉar la IS jam ne ekzistas, sed tio, ke kun la poloj estis kaj ne en Pollando, tio estis grandega perfidado de la originala kontrakto.

Kial bonis por PEJ?

  • se la hungaroj fuŝas, oni povas diri, ke do ĝis nun ni organizis kun la germanoj, do estis io nova, ĝi simple ne funkciis tuj,
  • estas malfacile organizi en alia lando ol Pollando (kun la germanoj jam faris, sed denove en alia lando),
  • ne polo estis la ĉefo, do vi komprenas, ni farintus pli bone, estis kiel estis.

Tiuj estas kelkaj realaj ebloj kaj jam aŭditaj kialoj dum la organizado. Kompreneble, mi rigardas la pozitivan flankon de la organizado, eĉ tiam, kiam ne estas multe da. Do JES fuŝis, kaj tute ne fuŝis fakte.

Kie mi fuŝis? Mi pensas, ke ne estis la taskoj sufiĉe klaraj al tiuj, kiuj ne demandis min. Se ni rigardas la bazan staton de mia pensmaniero mi simple fidas, ke la homoj faros sian laboron, kion ni antaŭe priparolis kaj interkonsentis. Supozeble donas tre bonan bildon pri mi, kaj vi pli bone komprenos kiel mi pensas, se vi legos la personectipon de la INFJ. Ĝi estas en la angla, do eble mi rezumu kelkajn aferojn pri ĝi. Mi parolos multe pri mi mem nur nun, ankaŭ por komprenigi la postajn blogerojn, kiuj estos partoj de la ĉeno pri mia lasta organizita evento (kaj antaŭaĵoj), la JES. En 2016, – la nova jaro komenciĝis por mi nur la 4-an de januaro – mi strebos partopreni almenaŭ du E-aranĝojn kaj ne organizi ion ajn, nur helpi minimume en HEJ, se bezonatos.

Mi uzos la retejon pri la personectipoj por gvidi miajn pensojn pri kiel mi sintenas pri organizado, kio evidente estas algluite al personeco. Sekreto estas, ke tiun ĉi blogeron mi volis skribi post mi forlasis la organizan teamon de JES en aprilo, sed mi simple ne havis la energion por fari tion, se mi tiam skribintus la aferon supozeble ne estintus JES en Hungario, do mi prefere restis silenta la tutan jaron.

Do INFJ-oj, kiel mi ne estas revantoj, sed homoj, kiuj kapablas realigi celojn kaj pozitivigi la vojon. Tiu personectipo volas helpi aliajn en sia vivo, tio estas la celo de sia vivo, sed pleje gravas por si kompreni situacion kaj en ĝi tion, kial fakte homoj bezonas helpon.

/Mi enmetos komentojn rilate al JES: kiam unue LukiZ serĉis min kaj Sacin, ke ni helpu (!!) dum la JES mi tuj demandis kial, kio estus la laboro mem, kiu parto bezonatas helpon kaj poste pridiskutis, decidis pri tio, kiu povus eventuale kaj pri kio helpi. Helpado signifas, ke se tiuj homoj forfalas, tiam pli malfacilas la organizado al la organizantoj. En tiu ĉi JES, sen la hungaroj ne estintus JES, la situacio rapide kaj multege ŝanĝis, kaj multaj HEJ-anoj diris, ke ili ne volas partopreni en la afero aŭdante tion, kiom malmulte da homoj estos en la teamo krom la HEJ-anoj, plurfoje stresante, ni ne faru la JES-on, estas tempo eliri la projekton, ĉiu kaze ankoraŭ ni ne havis kontrakton kun la ejo en Eger./

Malgraŭ tio, ke la INFJ-oj parolas mallaŭte, ili havas tre fortan opinion kaj batalas por la ideo, je kiu ili kredas. Kapablas decidi, havas fortan volon, sed tion maloftege uzas por persona gajno. INFJ-oj uzas kreivon, imagon, konvinkon kaj sentemon por krei balancon, ne avantaĝon. Egaleco estas tre alloga vorto por INFJ-oj, kiuj pensas, ke kompato povus solvi la mondajn problemojn.

/Mi rigardis la organizadon de JES ne tiel, kion HEJ povas gajni de ĝi, kaj en la HEJ-teamo ni priparolis: se ni ne malgajnas, tio jam estos gajno. Ne temas pri mono ĉi tie. Mi sciis, kion ni bezonus por balanco kaj bona kunlaboro, sed tio mankis de la alia flanko. La kreivo kaj la konvinko pleje. (Mi eĉ preskaŭ ne menciu, ke homoj ne fidis miajn kapablojn, sed mem ne volis kunordigi la eventon, ĉantaĝo venis al la HEJ-teamo: aŭ financoj aŭ kunordigado. Mi elektis sciante, ke kelkajn monatojn pli frue ni parolis pri tio, ke ni strikte ne kunordigos la eventon.) Mi ne scias kiom foje mi aŭdis en la teamo, ke la renkontiĝo fiaskos aŭ ke ni faru ajnan eventon, nur ĝi jam pasu. Mi ne tiel organizas, kaj vidante kiom malĝojigis tia parolado ankaŭ la aliajn plej aktivajn organizantojn mi simple ĉagrenis dum semajnoj.

Egaleco ankaŭ signifis al mi, ke mi volas, ke ni egale havu la taskojn kaj la devojn, ke surloke ĉiu povu trankvile labori kaj partopreni la eventon. Mi bedaŭrinde ne havis tiun sperton, ĉar parto de la organizantoj simple malaperis dum la tago, plurfoje forgesis pri interkonsentoj kaj kulpigis aliajn homojn por siaj respondecoj. Nekredeble. Tio signifis, ke praktike 4 organizantoj kun 2 helpantoj okazigis tiom grandan eventon surloke. Tiuj 6 homoj ne povis festi aŭ ripozi. Kelkaj aliaj organizantoj faris la minimumon de la minimumo. Se estintus la origine priparolitaj 12 tiam ĉio irintus pli glate./

Pri INFJ-oj ofte oni pensas, ke estas kvietaj ekstravertitaj homoj, sed prefere oni rememoru, ke ili bezonas tempon sole por ripozi, alikaze subite malaperos. Ili multe okupiĝas kiel aliaj sentas, kaj volas reciproke havi ripozon.

/Mi dufoje ploris dum organizado de E-eventoj: dum la unua ĉeforganizado de IJS, kiam mi estis 19 jara [mortlaceco kaj serioza perfido], kaj dum la lasta dum JES 28 jara mi [mortlaceco kaj malserioza perfido]. Eksa organizanto diris al mi: E-aranĝo ne estas vera aranĝo, se oni almenaŭ unufoje ne ploras dum la evento. Mi malkonsentas. Kial plori? Pro ĝojo, kial ne?, sed ne pro miaj kialoj. Tio signifas, ke io ne vere bone funkcias. Tio ne nepre devas videbli ekstere al la partoprenantoj! /

Plej grave: INFJ-oj pro siaj idealoj kapablas multe pli labori ol la rompiĝpunkto, kiam jam estas vere tro stresitaj, malsanaj kaj malgajaj.

/Ekzakte kial mi decidis forlasi la organizan teamon en aprilo…/

Daŭrigota.